ผ่านไปอีกอาทิตย์กับชีวิตลุ่มๆดอนๆก็มีความสุขนะ ถึงแม้มันจะไม่ perfect เหมือนคนอื่น แต่อ้อยก็ไม่เคยเสียใจ กับวันนี้ที่ยืนอยู่ตรงนี้ กับคนที่เรารักและรักเรา ทุกวัน ทุกวินาทีที่ผ่านไปไม่ใช่ผ่านแล้วผ่านเลย แต่มันเป็นประสบการณ์ชีวิตที่ไม่เคยพอ
อ้อยต้องขอโทษด้วยที่ทำให้ทุกคนเป็นห่วงแต่ไม่ต้องกลัว เพราะอ้อยเชื่อว่าอ้อยเอาตัวรอดได้ เพราะเท่าที่ดู อ้อยก็มาไกลขนาดนี้ อ้อยทำได้ขนาดนี้ก็ไม่น่าจะด้อยกว่าใครๆ
ใช่อยู่ที่คนอื่นเค้าอาจจะดีกว่าอ้อย เก่งกว่าอ้อย มีความสุขกว่า แต่อ้อยก็ไม่เคยอิจฉาคนอื่นที่จบแค่มัธยมปลาย แต่มีงานทำ มีเงินเดือนไม่มาก ทำงานที่บ้านเกิด มีครอบครัว พอมีพอกิน แต่ว่ามีความสุข
ไม่เคยอิจฉาเลยซักนิดเดียว
จะโชว์ภาพความสุข อย่างน้อยตอนนี้ก็มีความสุขล่ะ อนาคตก็ไม่รู้ ไม่เคยรู้

ไปดินเนอร์ที่ D&B เบียร์ของโฮเซ่นะ อ้อยไม่ดื่มเบียร์

เบียร์ยี่ห้อ "ควายเมา"

หิวข้าวอย่างแรง ซัดสเต็ก ตามด้วยเค้กชอคโกแลตอย่างอ้วนเลย
โฮเซ่ก็กินเบอร์เกอร์ น้องเม่อเลยขอกินเฟรนช์ฟรายอีกแล้ว

ปากมันแผล๊บ เคี้ยวซะแก้มตุ่ยเลย

ถ่ายที่หน้าห้าง ชื่ออะไรไม่รู้ไม่เคยจำเลย เป็นโรงหนัง ตรงข้าม Ward Warehouse
อ้อ ซัมเมอร์ครบเก้าเดือนแล้วนะ อ้วนจึ้นเยอะ หนักด้วย อ้อยอุ้มไม่ค่อยไหวแล้ว ส่วนมากก็ให้โฮเซ่อุ้ม

ชอบอ่านหนังสือมาก แต่ในรูปอ่านกลับหัวซะงั้น
เช้าวันเสาร์ไปทานอาหารเช้าที่ Koko Cafe อีกแล้ว


ปกติก็จะเป็นโฮเซ่อ่ะที่ทำ breakfast เพราะอ้อยส่วนมากจะทำ dinner แต่วันนี้ขี้เกียจทั้งคู่ เกี่ยงกัน เป่ายิ้งฉุบก็แล้ว เลยมากินข้างนอกซะเลยง่ายดี
ตอนที่ทานข้าวอยู่ บริกรผู้ชาย เค้าแนะนำว่าลองเดินไปที่โรงแรม Hilton เพราะเค้ามีสัตว์เปิดให้ชม นกเพนกวิน อะไรงี้ น้องเม่อคงชอบ
เลยเดินเลาะๆ ไปไม่ไกลประมาณห้านาที

ถ่ายกะสวนซะหน่อย มีเป็ดด้วย

น้องเม่อแดดี้กะนกฟลามิโก

สวนนก คือแบบว่าไม่มีรั้วเลยค่ะ นกก็ไม่หนีไปไหนนะ เดินอยู่แถวนั้นแหละ หรือว่ามันมี electric fence หว่า
เวลานกฟลามิงโกนอนอ่ะน่ารักมากเลย จะยกขาอีกข้างแล้วก็ยืนนอนด้วยขาข้างเดียว แถมขาก็เล็กจิ๋วเชียวมองเผินๆ เหมือนมีขาข้างเดียว

มาที่สวนนกเพนกวินบ้าง มีเต่ากะปลาด้วย รูปนี้อ้อยทำหน้าตลกดี กลัวเต่ากัด

นกเพนเวินก็แอบอยู่ตามห้อง โผล่มาแต่ก้น

กะเจ้าตัวนี้กำลังไซร์ก้นโชว์ เต่าก็มองกล้องอย่างพร้อมเพรียงเชียว
แล้วก็ไปเดินในโรงแรมต่อ โรงแรมใหญ่มากๆ มารู้ชื่อเต็มๆทีหลังว่า The Hilton Village คือเป็นเมืองเล็กในโรงแรมเลย มีร้านเยอะมาก มีโซนไชน่าทาวน์ จิปาถะ นักท่องเที่ยวก็เยอะมาก อ้อยเลยบอกโฮเซ่ว่า ไออยากทำงานที่นี่แหละ กว้างดี จะได้แอบอู้งานไปนอนที่ถ้ำนกเพนกวินก้ไม่มีใครรู้ กว่าจะตามกันเจอก็เลิกงานพอดี

โฮเซ่กะซัมเมอร์ถ่ายกะกบที่โซนไชน่าทาวน์

อ้อยถ่ายกะสิงโตตรงไทยทาวน์


รูปปั้นช้างหมู่
เนื่องจากตื่นเช้ามาก เลยมีเวลาว่างเยอะเลย โฮเซ่เลยพาขับรถกินลมชมวิวทั่งฮาวายเลย ขับรอบเกาะ
แต่คราวนี้ไปทาง South กะ East วิวก็สวย คนนิยมไปถ่ายรูปกัน แต่ชายหาดจะเป็นโขดหินส่วนใหญ่ น่ากลัว
ขอปิดท้ายด้วยรูปวิวนะคะ


ขากลับจากขับรถเล่น ก็เห็นรุ้งอันเบ้อเริ่มตรงหน้า สวยมาก
หลังฝนตก แดดออก มีรุ้งให้เห็น ก็เหมือนชีวิตอ่ะนะ มันคงจะไม่เลวร้ายทุกวันหรอก ถึงแม้ทางที่อ้อยเลือก มันจะไม่มีรุ้งให้เห็นตลอดเวลา แต่ทุกครั้งที่ฝนตก ลมแรง อ้อยก็พร้อมที่จะเดินต่อไปในทางที่อ้อยเลือกเอง
มันสนุกกว่า ชีวิตธรรมดา ที่แสนจะปลอดภัยและอบอุ่นมากๆเลย
อ้อ ลืมบอกว่า พรุ่งนี้ก็วันเกิดอ้อยแล้ว 25 แล้วจ้า
ไม่รู้โฮเซ่จะมีแพลนอะไรหรือเปล่า มันก็ถามอยู่นะว่ายูอยากทำอะไร
ไม่รู้สิ รู้สึกเฉยๆ แต่อยากให้ถึงวันเกิดซัมเมอร์เร็วๆจัง อีกแค่สามเดือนเอง เฮ้อ นี่ละนะ มีลูกแล้วอะไรก็ต้องคิดถึงลูกก่อน เดี๋ยวมาเล่าให้ฟังนะคะว่าวันเกิดปีนี้เป็นไงมั่ง
รักและคิดถึงทุกคนค่ะ เม้นไว้นะคะ อ้อยชอบอ่านเม้นเพื่อนๆมากค่ะ
Alice and Summer
please add my hi5 at
http://alice-aha.hi5.com/
It will be great if you add me as friend and I welcome everybody. Thank you